این واحد وظیفه تولید ترکیبات آروماتیکی از برش‌های نفتی را بر عهده دارد. خوراک اصلی معمولاً نفتا است و محصولاتی مانند بنزن، رافینیت و پارازایلین تولید می‌شود. این ترکیبات مواد اولیه مهمی برای صنایع پایین‌دستی پتروشیمی، رزین‌ها، پلاستیک‌ها و الیاف مصنوعی محسوب می‌شوند.

در این واحد پارازایلین از مخلوط زایلین‌ها جداسازی و خالص‌سازی می‌شود. پارازایلین یکی از مهم‌ترین مواد اولیه تولید اسید ترفتالیک و در نهایت پلی‌استر و الیاف مصنوعی است. فرآیند معمولاً شامل ایزومریزاسیون و جداسازی با روش‌های جذب یا کریستالیزاسیون است.

این واحد مایعات گازی ورودی را به اجزای سبک‌تر مانند اتان، پروپان، بوتان و پنتان پلاس تفکیک می‌کند. تفکیک با استفاده از برج‌های تقطیر انجام می‌شود و هر برش به عنوان خوراک واحدهای پتروشیمی دیگر یا به عنوان سوخت و محصول تجاری استفاده می‌شود.

واحد الفین یکی از مهم‌ترین واحدهای پتروشیمی است که در آن هیدروکربن‌های سبک مانند اتان یا نفتا در کوره‌های کراکینگ حرارتی شکسته می‌شوند. نتیجه این فرایند تولید الفین‌هایی مثل اتیلن، پروپیلن و بوتادین است که پایه بسیاری از پلیمرها هستند.

هدف این واحد جداسازی و خالص‌سازی بوتادین از جریان‌های C4 تولیدی در واحد الفین است. بوتادین ماده اولیه مهمی برای تولید لاستیک‌های مصنوعی، ABS و سایر پلیمرهای مهندسی است. جداسازی معمولاً با روش استخراجی یا تقطیر ویژه انجام می‌شود.

در این واحد مونومر پروپیلن طی فرآیند پلیمریزاسیون به پلی‌پروپیلن تبدیل می‌شود. پلی‌پروپیلن یکی از پرمصرف‌ترین پلاستیک‌های دنیا است و در صنایع بسته‌بندی، قطعات خودرو، الیاف و لوازم خانگی کاربرد فراوان دارد. کنترل دقیق دما، فشار و کاتالیست در این فرآیند ضروری است.

در این واحد مونومر اتیلن به پلی‌اتیلن با چگالی بالا تبدیل می‌شود. این پلیمر دارای استحکام و مقاومت شیمیایی بالا است و در تولید لوله‌های صنعتی، مخازن، بطری‌ها و قطعات پلاستیکی مقاوم استفاده می‌شود. واکنش پلیمریزاسیون با کاتالیست‌های ویژه انجام می‌شود.

این واحد اتیلن را تحت فشار و دمای بالا به پلی‌اتیلن سبک تبدیل می‌کند. محصول دارای ساختار شاخه‌دار و انعطاف‌پذیری بالا است و برای تولید فیلم‌های پلاستیکی، کیسه‌ها، بسته‌بندی مواد غذایی و عایق‌های الکتریکی کاربرد گسترده دارد.

در این واحد اتیلن همراه با کومونومرهایی مانند بوتن یا هگزن پلیمریزه می‌شود و پلی‌اتیلن سبک خطی تولید می‌کند. این پلیمر استحکام کششی و مقاومت پارگی بالایی دارد و در تولید فیلم‌های بسته‌بندی مقاوم، کیسه‌های صنعتی و محصولات انعطاف‌پذیر استفاده می‌شود.

در این واحد اتیلن با کلر یا هیدروکلریک اسید واکنش داده و اتیلن دی‌کلراید تولید می‌شود. EDC ماده میانی مهم برای تولید وینیل کلراید است. واکنش‌ها معمولاً شامل کلرزنی مستقیم و اکسی‌کلرزنی بوده و نیازمند کنترل دقیق شرایط عملیاتی هستند.

این واحد EDC را طی فرآیند کراکینگ حرارتی به وینیل کلراید مونومر تبدیل می‌کند. VCM ماده اولیه اصلی برای تولید PVC است. کنترل دما و بازیافت HCl تولیدی از بخش‌های مهم این فرآیند برای افزایش بازده و کاهش آلودگی محسوب می‌شود.

در این واحد مونومر VCM تحت فرآیند پلیمریزاسیون به پلی‌وینیل کلراید تبدیل می‌شود. PVC یکی از پرمصرف‌ترین پلیمرهای جهان است و در تولید لوله‌های آب و فاضلاب، پروفیل‌های ساختمانی، کابل‌ها و محصولات پلاستیکی مقاوم کاربرد دارد.

این واحد از مونومرهایی مانند بوتادین و استایرن برای تولید انواع لاستیک‌های مصنوعی استفاده می‌کند. محصولات این واحد در صنایع تایرسازی، قطعات خودرو، کفش و محصولات الاستومری کاربرد دارند و جایگزین مهمی برای لاستیک طبیعی محسوب می‌شوند.

در این واحد با استفاده از الکترولیز محلول نمک (آب نمک)، کلر، هیدروژن و سود سوزآور تولید می‌شود. کلر تولیدی در واحدهای EDC و PVC مصرف می‌شود و سود سوزآور نیز در صنایع شیمیایی و تصفیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این واحد با واکنش ایزوبوتیلن و متانول، ماده افزودنی بنزین به نام MTBE تولید می‌کند. MTBE برای افزایش عدد اکتان بنزین و بهبود احتراق سوخت استفاده می‌شود و به کاهش برخی آلاینده‌های خروجی موتور کمک می‌کند.